Wat een stad

Vier miljoen? Vijf? Of misschien 3? Niemand kan precies zeggen hoeveel inwoners Kathmandu heeft.

Het is in ieder geval druk, 24 uur per dag staat het verkeer vast in de file, scooterrijders zijn kamikazepiloten (ze mikken vooral op lange, blonde toeristen) en de fijnstof is in vele tonnen aanwezig.

Maar: wauw, zo geweldige knetterende elektriciteit hangt er! Dag 1 van de vakantie is zeer goed begonnen: zon, zon en nog eens zon!

Reisbegeleider Wendy heeft aangeboden om - wie dat wil - ons mee te nemen naar DE hindoetempel van deze regio: Pashupatinath. Een waar 'powerhouse' van geloof.

Van heinde en verre komen pelgrims, heilige mannen en iedere andere gelovige hier naartoe. Een enorm complex met tientallen kleine en grote tempels. De hoofdtempel mogen wij als - niet hindoe - niet betreden. Maar dat is allerminst erg: mijn ogen komen tijd te kort. Wat een indrukken.

Aan de oevers van de heilige Bagmatirivier wassen pelgrims zich, wordt de as van de gecremeerde hindoes verstrooid en dumpt iedereen zijn troep. En daar tussen door zwemmen weeskinderen. Hoeveel bacterieen zouden in het water leven? Hmmm...

Voor de Indiagangers onder jullie: deze plek is eigenlijk een mini-versie van de stad Varanasi. Je kunt hier kijken naar crematies. Ja, dat heb ik ook gedaan. Je ziet behalve hout en smeulend stro geen lijken. God zij dank. Elke kaste heeft zijn eigen crematieplatform, al naar gelang je status.

Tempels, tempels en nog eens tempels zover het oog reikt. Wierook, kleine offeranders (gevlochten mandjes met bloemetjes, fruit of zelfs geld) voor een van de 33 miljoen Hindoe goden...kies er maar een uit.

Heilige mannen zijn er uiteraard ook. Ze heten sadhus, mannen die het materialistische leven vaarwel hebben gezegd en leven van giften. Ook die van toeristen. Tegen betaling mag je op de foto met een van de met grijze as ingesmeerde en in lendedoek gehulde rastamannen.

Ik krijg er een raar gevoel bij, toerisme tot de 2e macht. Doorgeschoten in 'aapjes kijken'. Nee, dank u.

Door gaan we naar de grootste stupa van Nepal. Een stupa is een heilige plek waar boeddisten komen. Een bolvormig monument met een obelisk op de top waarop meestal de ogen van boedda zijn geschilderd. Gebedsmolens en gebedsvlaggetjes maken de stupa compleet. Er zijn verschillende niveaus waar je op kan lopen. Alles is doordrenkt van symbolen. Liefde, compassie, vreugde en gelijkheid. En nog veel meer, maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien.

De boeddistische sfeer is zoveel kalmer dan bij de hindoetempel Pashupatinath. Rust en kalmte, monikken in hun traditionele geel-rode robes, vriendelijk wapperende gebedsvlaggetjes. Tegenover de hustle en bustle van de hindoetempel. Het is een kwestie van smaak, denk ik.

Ik ga nog even genieten van het zonnetje. Heerlijk. Misschien nog de stupa op...

Foto's volgen hopelijk snel. Ik ben (dommerik) mijn cardreader in het hotel vergeten).

Tot snel!
Morgen vliegen we naar Llasa (Tibet)...ik heb gisteren 6 A4-tjes visumformulieren ingevuld..gekke Chinezen! En in het vakje 'beroep' staat nu de komende 2 weken keurig 'housewife' ingevuld. Tssssk....ben ook niet gek. Ze houden niet zo van journalisten (zelfs niet van regionale dagbladen) in het gekke China.

Dag Dag!
Kim