Bam...sneeuw!
Door: KimTibet2011
Blijf op de hoogte en volg Kim
03 Oktober 2011 | Nederland, Amsterdam
Dag allemaal,
ja hoor...ik open vanochtend (als ik me niet vergis is het nu maandag 3 oktober: gefeliciteerd oma Noach!!! :-) ) de gordijn van mijn hotelkamer in Lhasa...en wat zie ik: sneeuw! Bam, de ene dag is het stralend zonnig, de andere dag ligt er opeens sneeuw op de bergen die overal om ons heen liggen. Wauw!
Gelukkig is de kou nog niet in het dal aangekomen waar wij zitten....en het zonnetje doet aardig zijn best om ons te warmen.
Welkom in Tibet allemaal!
Ik ben in Tibet!
Ik ben in Tibet!
Ik ben in Tibet!
Die mantra moet ik af en toe in mijn hoofd herhalen, zo ongelooflijk mooi is het hier. De mensen zijn zo verschrikkelijk lief, vriendelijk en gewoonweg mooi, wauw. Daar zijn geen woorden voor.
Ik heb het over de Tibetanen natuurlijk, niet over die godvergeten Chinezen die de boel verstieren overal.
Maar goed, laten we het vooral positief houden. Lhasa is een stad van 400.000 inwoners en ligt op 3650 meter hoogte. Mijn lijf reageert buitengewoon soepeltjes op de hoogte. De eerste paar uur was ik wel kortademig (nog steeds wel als ik te hard wandel en te veel klets tegelijkertijd), maar ik ben niet misselijk, geen hoofdpijn, etc. YEAH!
Sommige reisgenoten hebben dat geluk niet. Er zijn dames in het gezelschap die behoorlijk ziek zijn, knallende koppijn, braken, zelfs aan het infuus en de zuurstof moeten.
Een advies heeft reisleider Wendy ons gegeven: drink, drink, drink water totdat je er bij neervalt. Drie a vier liter per dag.
Dat je daarna ook veel moet piesen, is evident. En ja: je hebt hier alleen hurktoiletten en sommigen zijn erg vies. Maar hoe langer we hier zijn, hoe soepeler je gewoon overal kunt piesen. :-)
We hebben nu twee min of meer vrije dagen achter de rug...om onze lichamen te laten wennen aan de hoogte. Lhasa is relatief 'laag', onze reis zal ons nog voeren naar 4500 en zelfs 5500 meter boven zeeniveau (basecamp Mount Everest).
Ik ben behalve van de inwoners ook ontzettend onder de indruk van de omgeving. De bergen domineren alles, maar zijn zo prachtig dat je alleen maar kunt genieten. Mens en natuur: ik heb al 500 foto's gemaakt deze afgelopen dagen.
Helaas is de verbinding erg slecht en kan ik (nog) niets uploaden qua beeld...patience my friends. Ut kump...
Dikke groet,
Kim
ja hoor...ik open vanochtend (als ik me niet vergis is het nu maandag 3 oktober: gefeliciteerd oma Noach!!! :-) ) de gordijn van mijn hotelkamer in Lhasa...en wat zie ik: sneeuw! Bam, de ene dag is het stralend zonnig, de andere dag ligt er opeens sneeuw op de bergen die overal om ons heen liggen. Wauw!
Gelukkig is de kou nog niet in het dal aangekomen waar wij zitten....en het zonnetje doet aardig zijn best om ons te warmen.
Welkom in Tibet allemaal!
Ik ben in Tibet!
Ik ben in Tibet!
Ik ben in Tibet!
Die mantra moet ik af en toe in mijn hoofd herhalen, zo ongelooflijk mooi is het hier. De mensen zijn zo verschrikkelijk lief, vriendelijk en gewoonweg mooi, wauw. Daar zijn geen woorden voor.
Ik heb het over de Tibetanen natuurlijk, niet over die godvergeten Chinezen die de boel verstieren overal.
Maar goed, laten we het vooral positief houden. Lhasa is een stad van 400.000 inwoners en ligt op 3650 meter hoogte. Mijn lijf reageert buitengewoon soepeltjes op de hoogte. De eerste paar uur was ik wel kortademig (nog steeds wel als ik te hard wandel en te veel klets tegelijkertijd), maar ik ben niet misselijk, geen hoofdpijn, etc. YEAH!
Sommige reisgenoten hebben dat geluk niet. Er zijn dames in het gezelschap die behoorlijk ziek zijn, knallende koppijn, braken, zelfs aan het infuus en de zuurstof moeten.
Een advies heeft reisleider Wendy ons gegeven: drink, drink, drink water totdat je er bij neervalt. Drie a vier liter per dag.
Dat je daarna ook veel moet piesen, is evident. En ja: je hebt hier alleen hurktoiletten en sommigen zijn erg vies. Maar hoe langer we hier zijn, hoe soepeler je gewoon overal kunt piesen. :-)
We hebben nu twee min of meer vrije dagen achter de rug...om onze lichamen te laten wennen aan de hoogte. Lhasa is relatief 'laag', onze reis zal ons nog voeren naar 4500 en zelfs 5500 meter boven zeeniveau (basecamp Mount Everest).
Ik ben behalve van de inwoners ook ontzettend onder de indruk van de omgeving. De bergen domineren alles, maar zijn zo prachtig dat je alleen maar kunt genieten. Mens en natuur: ik heb al 500 foto's gemaakt deze afgelopen dagen.
Helaas is de verbinding erg slecht en kan ik (nog) niets uploaden qua beeld...patience my friends. Ut kump...
Dikke groet,
Kim
-
03 Oktober 2011 - 10:20
Nel Noach-basten:
meisje, wat een pracht verhaal, lijkt wel een sprookje en dat je geniet is duidelijk te merken. Blijf dat doen en wordt niet ziek. Knuffel van mij voor jou, natuurlijk ook van pap, die nu met baloo is wandelen. Kus -
05 Oktober 2011 - 21:24
Sas:
wow, ik ben zo benieuwd naar je foto's
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
